مرجع تخصصی آموزش و دانلود
۱۲:۲۲:۴۱ ساعت:     
 دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰  برابر با  Monday 10 May 2021 میلادی  و   28 رمضان 1442 قمری
۱۰۶۸
12 آوریل 2017

نقش-و-تاثیر-ورزش-در-رشد-کودکان

 

 

 

در این مطلب می خواهیم شما عزیزان را با تاثیر و نقش ورزش در رشد کودکان بیشتر آشنا کنیم.فعالیتی که موجب رشد شخصیتی کودک می شود.پس لطفا با این مطلب همراه شوید.

ورزش کردن به کودکان کمک می‌کند که عضلات و استخوان‌های قوی تری داشته باشند، از آن جایی که ورزش می‌تواند به کنترل و تنظیم درصد چربی بدن کمک کند، باعث می‌شود که کودک از تناسب اندام بهتری برخوردار شود .ورزش هم احساس رضایت را در فرد گسترش می دهد و هم فرصتی برای برخورد با موانع و مشکلات و یافتن شیوه ای مناسب برای حل آن به وجود می آورد.ورزش در سنین کودکی تاثیر بسیار مثبتی در رشد عاطفی و روانی کودکان و نوجوانان دارد که مهم ترین آن رشد شخصیت است. کاهش استرس روزانه، کمک به یادگیری بهتر، کنترل وزن و پیشگیری از چاقی، کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲، پیشگیری از ابتلا به بیماری پرفشاری خون و کلسترول بالا، احساس بهتر کودک نسبت به خود و برخورداری از خواب بهتر و تحمل بهتر چالش‌های جسمی و روحی، علاقه بیشتر به تلاش و جنب و جوش و یاد گرفتن احترام به دیگران از جمله مزایای عالی ورزش در کودکان است.

بهتر است فعالیت های ورزشی به گونه ای باشد که عملکرد و تناسب بدن کودک شما را فراهم کند. سعی کنید ورزش کودکان بی خطر و با توجه به مهارت هایی که دارند انتخاب شود و تا حد ممکن آسان و ساده باشد در غیر این صورت  ممکن است آن ها را به خطر بیندازد. کودکان سال های اول تا سوم دبستان بهتر است فقط در مسابقات داخلی مدرسه شرکت کنند. آن ها در ابتدای راه هستند و مهارت های کمی دارند و اغلب بازنده می شوند ، اما باید کنار آمدن  با ناامیدی و شکست را هم بیاموزند. بنابراین شکست آن ها را بزرگ جلوه ندهید. در این سن تنها آشنا شدن با انواع ورزش ها کافی است تا بعدا بتوانند علایق خود را بیابند و در رشته مورد نظرشان تلاش کنند.

کارشناسان ورزش و روانشناسی کودک توصیه می‌کنند که کودکان تا قبل از رسیدن به سن ۸ سالگی نباید در ورزش‌های رقابتی سازمان یافته که درآن امتیاز محاسبه می‌شود و به خصوص بزرگسالان در اجرای آن نقش دارند شرکت کنند. زیرا اگر کودکان قبل از رسیدن به سنی که از نظر احساسی و فیزیکی آماده شده باشند به ورزش‌های رقابتی بپردازند، احتمال اینکه فشار روانی دوران تمرین و زمان مسابقه و همچنین یاس ناشی از باخت تاثیرات ناگواری بر آنان بگذارد بسیار زیاد است و می‌تواند به کنار گذاشتن دائمی ورزش منتهی شود.

بنابر نظر کارشناسان ،ورزش مناسب در دوران کودکی فقط باید سرگرم کننده و تفریحی باشد تا بچه‌ها را به ورزش علاقه مند کند،بنابراین پدر و مادری که می‌خواهند فرزندشان را برای رده‌های قهرمانی و باشگاهی آماده کنند، این کار را باید در سنین بالاتر انجام دهند و در سنین زیر هشت سال، ورزش فقط باید با هدف حفظ آمادگی جسمانی و افزایش فعالیت بدنی انجام شود.

کودکان کم سال نباید به ورزش‌هایی بپردازند که موجب اختلال در کار رشد استخوان‌ها، عضلات و مفاصل آن‌ها شده یا به این اندام‌ها صدمه وارد کند. بهترین روش، پرداختن به ورزش‌های متنوعی است که روی یک اندام متمرکز نشده و طولانی هم نباشند. بدن‌سازی با وزنه قبل از سن بلوغ به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود و پس از آن هم باید همواره تحت نظر مربی انجام گیرد.

کودکان زیر ۸ سال باید در بازی، کشف و یادگیری مهارت‌هایی که از طریق پرتاب کردن و گرفتن، ضربه زدن به توپ، بالا و پایین پریدن، دویدن و شنا کردن حاصل می‌شود، کاملاً آزادانه رفتار کنند و این مهارت‌ها را به شادی‌بخش‌ترین روش بیاموزند.

کودکان ۸ تا ۱۰ ساله، بسته به میزان رشد خود می‌توانند در مسابقات سازمان یافته شرکت کنند. (مانند مسابقات داخلی در مدارس)

کودکان و نوجوانان ۱۱ تا ۱۲ سال و بالاترمی‌توانند از رقابت در ورزش لذت ببرند و همچنان به آموختن مهارت‌های تازه بپردازند.

 

 

گرد آوری و تنظیم: https://rangvarang.com